i love you Q

Q,

I know i have done all the worst things one could ever think of. I never understood you, seems like i never cared for you, you may think that i am too selfish to even bother about you. I know its too late. It is too late. But i wish it isn't.

I love you.

I must admit, i'm still unsure right now.

But, so selfish of me, i must say, i can't live without you. I know it's not a proper justification. But i can't live without you. I can't stand losing you. Please don't leave me.

I've always made you feel you were responsible for all that's happening between us. Especially on matters concerning me. For that, i am really sorry.

I can understand if you can't forgive me. And soon forget about me.

But please.

I don't know what else to say.

I need you. I want to be always with you. I can't live without you. I love you.

I'm immature. I've been constantly trying to improve. Please bear with me. I will understand if you won't. But, i just can't afford to lose you.

I will never ever forget you. You will always be in my heart. You are my one and only Q.

Quiero vivir contigo.

Yabang Pinoy Takbong May Yabang!

Yey!

Takbo will start in 3 hours. I haven't slept. Goodluck.

So sabaw (if you know what that means). My mind is like, not running.

Q.

I neglect you when I'm working
When I need attention I tend to nag
I'm a host of imperfection
And you see past all that

I'm a puzzle yes indeed
Ever complex in every way
And all the pieces aren't even in the box
And yet you see the picture clear as day

I'm a peasant by some standards
But in your eyes I'm a king
You see potential in all my flaws
And that's exactly what I need

I don't know why you love me
And that's why I love you
You catch me when I fall
Accept me, flaws and all
And that's why I love you

The Cavitenyo is Back.

I missed Menela. I missed the sense of independence that it gives me.

Ang tagal ko ring nawala dito sa Menela. Dami ko tuloy realizations during those oh-so-bakasyon days.

Once again, i experienced how to think.

Quote from MRT Radio Station, "Alam nyo ba na ang taong madalas daw na mag-isa at malungkutin ay ang mga taong madalas na dinadapuan ng Alzheimer's disease?"

Natakot ako. Hindi para sa sarili ko, kundi sa mga taong naisip kong prone sa sakit na it. Scary.

Magpapasko na! Ilang araw na lang.



I love you very much Q. Happy happy birthday! Mwaah!

Quikie Update

Ang saya kahapon. Sobrang biglaan ang mga kasiyahang nagyari sa buhay ko. Biruin mo yon, sandali lang sana kaming mag-iinom ni Ian, pero dahil may nakita kaming mga dating kakilala, ayun, ang sandali ko, naging sandali-na-lang-umaga-nang-uwi.

Pero ang saya ng inuman na biglaan. Sobra. Wala pa akong inuman na biglaan, unplanned, o kaya first time encounters ang hindi naging masaya. Sana marami pang dumating na ganon!

**********

Bigla kong naisip, minsan, ang isang bagay, masaya lang sa unang pagkakataon. Sa pangalawa, hindi na ganoon kasaya.

*********

Ang saya talaga ng tapos na sa feasib. Malaya ko na itong masasabi dahil malamang naman lahat ng kaklase ko ay nakapasa na kanina ng feasib nila. Kaso marami pang paper. Pero ok lang, kaya naman yun.

Inspired ako ngayon. Pakiramdam ko kasi, ang galing ko. Haha. Blog ko ito walang pakialaman. Feeling ko ang organize ko. Ako kasi may contact dun sa CEO namin na iimbitahang pumunta sa school para sa isang open forum. Nakakatakot pero ginagawa ko naman ang lahat para walang bulilyaso.

Ginugulo pa rin ngayon ang isip ko ng porfolio sa 191 na pinapapasa ni Manuel...(oops baka mabasa niya, silent lang ako). Kailangan kasi creative depiction ng mga natutunan mo buong sem. Watdapak. Parang art class. Hindi ba niya alam lahat ng art projects ko simula nung nag-aral ako eh hindi ako ang gumagawa? Paker. Wala akong alam sa art maliban sa pag-awit at pag-sayaw. Pak talaga oo.

**********

Tinatamad akong gumawa ng Final paper sa 190. Binigyan kasi kami ng option na hindi gumawa ng paper, provided that your grade for that will be equivalent to 90% of your midterm paper. Eh 95 ako dun, so magiging 85 yung final paper ko. Chineck ko sa syllabus, 1.75 pa rin equivalent non! So ngayon, malapit ko ng maconvince ang sarili ko na wag na lang gumawa. Oh Lord, help me decide what's the best thing to do.

**********

Naisip kong maging thinker kanina habang nasa jeep. Kaya naman simula ngayon, pipilitin kong mga may laman naman ang isusulat ko dito. Maturity baga. Pero dahil madaldal talaga ako, may paminsan-minsang nonsense pa rin naman.

i love you Q! Namimiss ko na yung mga lambingan natin. Out of town na ulit tayo!

92 days na lang Christmas na! 69 days na lang, veinte anyos na ako!

reminiscent

Nakakatawa. After almost two years, ngayon ko lang ulit nakita itong pictures na ito. Thanks to ian penafiel, nakita ko ito sa multiply nya.

Nakakatawa talaga. Pakshet.




Eto lang yata yung mga pictures ko nung kalbo ako.




Pero bakit meron akong weird feeling na ang hot ko dito? lol. Pagbigyan na.




Excited na akong ipakita ito kay Q. Haha. Batang bata pa ako dito. 18 years old pa lang ako dito. Fresh na fresh.

M.E.R.R.Y...C.H.R.I.S.T.M.A.S.

Whatthafuck!

Nasa grocery kami kanina para bumili ng mga yogurt at gatas para sa pangarap ng tito ko na maging healthy (bilin ni Doc, or else...). Habang namimili, nagulat na lang ako ng marinig ko yung in-store music. God. Christmas Carols na! Ang sarap ng feeling!

Nakakatawa talaga. Naka-sampung beses ko yata sinabi sa kanya na "Shet! Magpapasko na!" kasunod ng, "Gusto ko na ulit mag-simbang gabi sa Cavite!"

Syempre, OA naman yun. Nainis nga si Tito, tapos sabi niya sa akin, "isang beses ko pang marinig yan ah..."

Kaya tumahimik na lang ako at nagmunimuni sa mga pangit na namimili sa Shopwise.

**********

First Christmas din namin ito ni Q!

I am so excited. Ngayon lang ako makaka-experience ng Pasko na may someone to embrace. Haha.

**********

Naalala ko yung isang conversation namin ni Weng while walking from our Spanish class. Nasabi ko na "lahat ng tao masaya kapag Pasko". Totoo kaya ito? Sa tingin ko naman oo. Naranasan ko na rin kasi yung mga pasko na walang masyadong pera, walang regalo, basta kulang. Pero dahil buo ang pamilya, kasama pa ang masasaya at magugulo kong kamag-anak at friends, sobrang saya pa rin! Gusto ko na ulit makapag-simbang gabi, mag Christmas Party, mag Lantern Parade, fireworks, exchange gift sa Ocean's Twelve, magreceive ng gifts, at mag birthday!

**********

Grabe, magbibilang na ako kung ilang araw na lang bago mag-Christmas dito sa blog.

And now, It's only 114 days before CHRISTMAS!

dilemma

Hindi ko kelan man naisip kung gaano kahirap ang maipit sa dalawang sitwasyon na pareho kong hindi gusto. Ang nagpalala pa dito, parang wala akong kawala at wala akong takas ni dahilan para umiwas sa mga ito.

Oo nga, ito ay bahagi ng isang responsibilidad. Pero meron din naman tayong tinatawag na pagod at kasawaan.

Sa totoo lang, hindi ko naman alam kung ano ba talaga ang ibig sabihin ng pagod. Hindi ko kasi sigurado kung pagod ba talaga ako, o sadyang wala lang motibasyon na gawin ang mga bagay bagay.

Nahihirapan akong hanapin ang mga bagay na makakapag-akit sa akin na gawin ang mga bagay sa mundo. Hindi na katulad ng dati, madali kong nakukumbinsi ang sarili ko na gawin ang dapat. Sawa na ba ako? Nakakasawa ba talaga ang apat na taon sa kolehiyo at labing apat na taong pag-aaral?

Hindi ko kelan man naisip na darating ako sa ganitong punto. Na seryoso at nagpupumilit magpanggap na may laman ang sasabihin.

Gusto ko ulit makausap ang sarili ko. Ano ba ang problema ko? Hindi ko malutas dahil hindi ko alam kung ano ang ugat ng mga ito. Lalo namang hindi ko alam kung ano ang dapat gawin para mawala ito.

Gusto ko lang magpakasaya. Magkaroon ng oras para sa sarili, mag-isip, at tumawa mag-isa.

Kung naging artista siguro ako, o mayaman man lang, magiging madali sa akin ang mag-unwind. Hindi magiging mahirap sa akin ang hanapin ang sarili kagaya ng ginagawa nilang mayayaman.

Natatakot ako. Mukhang naliligaw ako. Pakiramdam ko ngayon ay parang isang batang naligaw sa Mall of Asia. Sa dami ng tao, hindi ko alam kung saan ko hahanapin ang mama ko. Hindi ko naman alam kung nasaan ang paging counter, hindi ko maiipa-page ang hinahanap ko. Ang mas malala pa, hindi ko alam kung sino ba ang "mama" na hinahanap ko.

Paulit-ulit na lang akong nagdradrama. Hindi ko kasi alam kung ano o sino o alin o kung meron ba talaga akong problema.

Sabi ni Q, "you're just going through the stages". Sabi ko naman "bakit ang tagal ko namang magprogress?"

Gusto ko nang magbakasyon. Gusto ko ulit maging taumbahay. Gusto ko maging bum.

Ano gusto niyo maging, tamad o madaming ginagawa?

Dahil madami kong ginagawa, parang gusto ko na lang maging tamad. Gusto kong ma-hypnotize. Yung blanko na lang ang isip ko. Walang laman.

sa mga oras na ginagawa ko ito, magkausap kami ni Q...
Narealize namin, narealize ko, na nawawalan na ng challenge ang buhay ko. Alam ko na problema ko. Ang problema ko ngayon, wala akong problema.

Next on Better than a Jack of All Trades: Malaki kasalanan ko sa Kapatid ko.

dedicated to Q

احبك كثيرا ف


аз обичам Ви много Q


我爱你十分q


volim te vrlo mnogo Q

jeg elsker dig meget Q

ik hou van jou heel veel Q

je t'aime beaucoup Q

ich liebe dich sehr, Q

あなたを愛して非常に問

정말 사랑해 질문

σε αγαπώ πολύ Q

jag älskar dig så mycket Q



te quiero mucho Q



Q - Quiero, in Spanish means, to need, to desire, to want, to love
-
-
-
Sa mga paulit ulit na nagtatanong sa akin kung bakit Q ang tawagan namin, eto na ang dahilan. Ayaw kasi namin ng loves, mahal, baby, sinta, pangga at kung ano pang uso. Kaya with the influence of my Spanish 10 and 11, eto ginamit namin.

Ang saya ko kapag kasama kita Q, parang lahat kaya Q (parang lahat kaya ko. Naks! Sa akin ka na talaga Q!) . Although admittedly, sometimes, YOU are one of the reasons why i am feeling terrible. Ikaw kasi eh. Napaka-unpredictable mo. At masaya ka pa tuwing sasabihin ko sayo yon. Weird.


Pero i really appreciate the way you made me feel better. Almost whole day akong stressed/depressed/suppressed at lahat na ng salitang ingles na magsasabing hindi ako OK.
-
-
-
-
-
-
-

Nakakainis. Ang dami kong hindi nagawa. Ang dami kong gagawin. Ang dami kong ayaw gawin. Isa lang ang gusto kong gawin - takasan ang lahat ng ito.

-
-
-
-
-
-
-

Hindi ko alam kung bakit ang isang maliit na bagay ay may kakayanang palalain ang buhay ng isang tao. Ang dami kong inaway, sinigawan, hindi pinansin, sinaktan (yung tipong hinagis ko lang naman ng unan), sinabihan ng masasakit, sinumpa, inumpog sa pader, kinabo, inahitan ng kilay, hinubuan, minura.


Isa ka dun Q. Ang gulo mo kasi eh. Bakit kasi hindi ka na lang manahimik kapag nakikita mong magulo ang isip ko. Bakit hindi ka maging sweet kapag kailangan ko? Weird ka kasi. Kakaiba ka kung maglambing. Parang tanga. Tatawagin ako ng tatawagin tapos kapag tinanong ko kung bakit, sasabihin wala. Kapag nagalit ako, kasalanan ko pa.


Pero masaya ako. Kahit pa isang libong beses ko na yatang sinabi sayo na ayoko na, sawa na ako, ayaw na kitang makita, gusto ko ng umalis, lahat ng yon nababago oras na magkabati tayo.

Sana mabasa mo itong post na ito. Ayokong ako ang mag initiate, mukha namang fishing yun.

P.S.

Happy 6 months and 7 days!
Wala pa tayong theme song for the Month of August! Isip ka na.


te quiero mucho mucho mucho bien.

epekto ng tatlong oras ng pag-aaral ko ng banyagang salita ng Espanyol

Busier than ever. Happy though.

Introduction

Ang sarap ng pakiramdam ng busy. Lalo na kung wala kang ginagawa. Kuha mo ba? Sa mga pagkakataong wala akong ginagawa, palagi kong sinasabi (for sure ikaw rin) na,

"Nakakatamad walang magawa..."

Ang labo di ba? Wala na ngang ginagawa pero tinatamad pa rin. Ang tao nga naman, hindi nakukuntento sa kung ano man ang meron siya. Pag busy, nagrereklamo na haggard. Kapg walang ginagawa, tinatamad.

Ang sakit sa ulo.


Buti na lang, ako, maraming gagawin. Sa dami nila, ayoko muna silang mawala sa buhay ko. Kaya hindi ko muna ginagawa.

Pang-ubos Oras at Pagod


1. TOURbo Marketing.

TOURbo Marketing

Boost Tourism to the Next Level!

An Advocacy Campaign Contest for Philippine Wellness Tourism

The winning group takes home P20,000 in cash+++

Sexciting! Ang laki ng premyo kaya dapat manalo kami. Good luck team AWEsome! (Ace, Weng, Emm). Pag nanalo kami, makakabili na ako ng kalabaw para hindi na ako mag-aral at mag araro na lang ng lupa!

2. MarkProf Search for Top 25 Marketing Management Trainees

If you make it past the grueling screening phases you will become part of the 25 hand-picked individuals that will be given the opportunity to take part in a Marketing Leadership Bootcamp that will go on for 6 straight weekends [every Saturday]; FREE of charge.

Sosyal na undertaking ko ito. Pag natanggap ako dito, sabi nila, sigurado na ang trabaho ko. Bonus pa na marami akong malalaman sa marketing. Buti naman. Sa halos na apat na taon ko kasi sa UP, pakiramdam ko, wala namang nagbago sa akin. Hindi pa rin ako nag sa-"shine". Siguro nga kung makakalusot ako dito, ok na ako.

Nakakatawa yung screening process nila. Para kaming mga contestant sa starstruck o pinoy big brother na nag-aaudition. Hassle nga lang pag-aapply dito. Sana sulit din. Para naman maiahon ko na ang pamilya ko sa aming lugmok na kalagayan. (Makasali kaya sa Wowowee?)

Salamat pala Weng dahil binuhay mo ang pag-asang baka tanggap ako sa final screening. Sabi kasi nila Aug 16 announcement, eh walang nagtext sa akin. Kaya nalungkot ako. Yun pala inurong nila sa Aug 20. Bukas! Wee. Kaso nga lang, nakamove on na ako eh. Panibagong hamon na naman. Pano kung di ako matanggap? Magrarally ako!

3. Spanish midterms

Nakakakaba. Nakakapagpabagabag.

Nanggulo lang. Ang hirap siguro ng exam sa Spanish. Nakanang. Hindi ko alam ang gagawin kong pag aaral. Tapos yung napakawalangkwentang kong GE na Geodetic Engineering, exam na rin pala next week. Tang ina mo prof! Bobo ka! Pero mas bobo ako sa subject mo.


4. Starbucks meeting sa Gateway



Ang sarap ng feeling. Feeling sosyal ang lolo mo. May laptop at gumagamit pa ng wifi. Haha. Medyo pinagpawisan nga lang ako nung binayaran ko na yung mocha frap na binili ko. Ang mahal! Nakakapang-hinayang.


Samakatuwid

Masaya naman weekend ko. Ang sarap ng feeling. Kahit nasa Indang lang ako, refreshing naman. Relaxing pa. Namiss ko talaga bahay namin. pati kwarto ko dun. Gusto ko na ulit bumalik ng Indang. Gusto ko na ulit doon mag-aral.

Excited na ako mag-graduation pic. Syempre pa, ipagmamalaki ko ulit sa inyo ang poging-pogi kong picture. Next week na yata yun. Naku, wala pa pala akong pang downpayment. Bakit ganun, pag si Brad Pitt ang lilitratuhan, siya binabayaran? Bakit pag ako, magkasing sarap naman kami, ako pa magbabayad sa studio? Hindi ba nila alam na napakamahal ng mukha kong ito?

Q, wag ka na magalit. Bati na tayo ulit ha? love you.