FEB 1

Start nga pala ng Feb ngayon. Wag naman sanang buong Feb ko ganito. Not my day. Ayoko pa sana i-admit pero when it rains, it pours. Grabe. Baka bukas blessings naman. O kaya next month. Basta puro blessing ang sunod.

Sabi nga ng Aegis, "gulong ng buhay, patuloy tuloy sa pag-ikot, ngayon ako ay nasa ilalim, sana bukas nasa ibabaw naman"

Manila, pa-miss ka ha. Kaasar.

Naisip ko lang bigla, sana yung flight ko kanina to Manila from CDO na lang ang na-delay, nakasabay pa sana ako. Pero kawawa naman ang mga affected. Domino effect eh. Grabe.

Love you Q. Thanks for being there.

Welcoming Acads Back

It's the 9th day of the first month of the year, already 5 days since the long vacey, and still, i don't want to work.

Nakakatamad pa bumalik sa school. Or better yet, tamad pa rin pala ako. Wala akong gustong gawin kundi matulog lang. Ang sarap tumunganga lang at mag-isip sa kawalan. I miss reminiscing my past - my promdi past. I miss innocence, kabaduyan, kaguluhan with my fellow promdi, and the serenity of the province.

Ewan ko pero this is the first time that i felt so attached to my homeland. It feels like every day here in the city is new, as if i haven't been here for a long time. Naninibago ako - that's it. Tagal ko inisip yung term.

Ang dami kong workload but i feel so lazy to do any of these. Siguro dahil matagal pa naman deadline. Yung system ko kasi, epal, kapag matagal pa ang deadline unproductive. Kapag in a few hours na lang deadline na, saka nagmamagaling.

By this time, i should be doing my paper in 177, assignment in 106, reading Junta al Pasig of Rizal pero ano? Tinatamad ako!

Grabe.

Pano kaya ako yayaman nito? Eh ang tamad tamad ko. Tapos feeling ko hindi na ako masyado competitive.

Teka.

(after 2 minutes)

Inisip ko talaga kung paano ako yayaman. Haha. And i realized na kaya pala ako tinatamad dahil inaantok ako. Masyadong mabigat ulo ko at the moment. Actually ngayong week na ito. Actually ever since. Haha. Pero minsan kasi sobrang inspired ko eh. May mga araw na sobrang sipag ko, organized (by the way, meron na akong planner at file accordion, haha), at sobrang inspired. Pero kahit na ganun, mas marami pa rin yung tamad ako. OK. Humanda kayo sa akin, I WILL BE RICH! I will. You will all look up to me. Soon. Sasali ako sa game knb?.

Potalech. Harsh word na naman. Baka maiskandalo na naman si Mam Gamo sa words ko o kaya isumbong na ako ni Caloy sa Mom nya for being obscene.

WALANG KWENTA tong post ko. Wala talaga ako sa mood. Sana bumalik na mood ko. Hindi na ako productive eh. Patapon na naman ako. Shet.

Late Cavite Post

December 15, 2008

2:25 a.m.

I just finished reading a required material for Brand Management. It wasn’t the geeky part of me that forced me to read it until this late. I just felt I need to make up for the time I wasted reading New Moon.

Back to the reading material - THE Blue Ocean Strategy – it’s just so compelling. Basta. It deserves the emphasis I put on the article. It moved me like love does in mysterious ways (the hell to those who didn’t LOLled). At long last, it made me think – think about my future. Basta after reading some part of the book, it came to my mind that by the time I will put up my own business, it would be something that will create an uncontested new market space, which looks at competition as irrelevant. Kewl. Not only that, it also made me ponder on creating my own self as a blue ocean – an ocean where companies will fight for just to get near me. Soon I’ll be selling my self to them so might as well think of myself as a company trying to vend myself to a very congested market.

I know, this is nonsense.

I just feel upset.

A few hours ago, it was our 10^th monthsarry, and we weren’t together. This was our first monthsarry away from each other – a very childish tantrum. What can I do? It’s my father’s birthday. Can you just stop acting like I just disregarded a life-or-death matter?

Oh God. I feel so sleepy. But I don’t want to rest. I want to exhaust myself. That way, I won’t be able to think about anything. If only I could wake up late, then I wouldn’t have to worry about getting eye bags. ABAM pictorial – go go go.

FEVER

questions that i don't wanna hear the answers

Do people really have the right to be ill-minded if they're sick?

Do we have to tolerate them because they're not feeling well?

Will sickness be an enough justification to whatever patience-eating* attitude?

Will you care if i act like a brat whenever i'm sick?

42 days na lang Christmas na!

19 days na lang, veinte anyos na ako!

i'm supposed to post my top twenty, twenty days before my birthday.

Ako... Ang Nag-iisang... Dimonyo

Talo ko si Anne Curtis sa pagiging nag-iisang dyosahhh...

Ako ang nag-iisang dimonyo.
...ako lang ang masama
...ako lang ang masakit magsalita
...ako lang ang ill-tempered
...ako lang ang insensitive
...ako lang ang selfish
...ako lang ang nagmamay-ari ng lahat ng masamang adjective

Pero natutunan ko sa Batman: The Dark Knight, lahat ng masamang tao, may pinanggalingan ang pagiging masama. May malalim na dahilan.

Mabuti pa nga ako, hindi ako pumapatay, damdamin lang ang sinasaktan ng mga matatalim kong salita.

Pero kagaya ni Joker, nasaktan lang din ako. Nasaktan ako sa ginawa mo. Ginago mo ako eh. Naghirap ako. Nagpuyat. Pinilit matapos ang dapat na matapos sa pag-asang makakapasa tayo ng maaga. Pero ano ginawa mo? Ano ginawa nyo? Read: PINAASA NYO LANG AKO.

Hindi ako perfectionist, o O.C., o aspiring for uno. Pero hindi rin ako tanga kaya wag mo akong gawing tanga.

Ang sakit nung ginawa mo. Alam mo bang napaiyak mo ako? Sa tanda kong ito, umiyak ako dahil sa school project. Gago ka kasi. Gago. Bibigyan mo ako ng output na mukhang tatlong oras mo lang ginawa (o mas konti pa). O sige, sabihin na nating pinaghirapan mo iyon, pero nasaan? SABIHIN MO. IPAKITA MO YANG SINASABI MO. WALA AKONG MAKITA. WALA KAMING MAKITA sa sinasabi mong pinaghirapan mo. (reasonable naman siguro ako, hindi lang naman ako ang hindi nakakita eh)

Pakiramdam ko talaga ngayon, nag-iisa ako. Ako lang ang masama. Ako lang ang masakit mag-salita.

Hindi naman ako magsasalita ng pangit kung hindi pangit ang ginagawa mo. At lalo na kung hindi ko pinagpuyatan at pinilit matapos ang ginawa ko.

Sa mga susunod na groupings, kung ayaw nyong maranasan itong nararanasan nya, wag na kayong makipag group sa akin. Hindi na ako magugulat kung next sem, para na akong si ***e* o kaya si ***d*** na wala agad kumuhang group mate.

Eto lang naman ang mga kasalanan ko:
1. Mabilis akong magalit sa tamad na groupmate (ang magnanakaw, galit sa kapwa magnanakaw)
2. Tamad ako. But i make sure i submit whatever output is expected of me, in a very timely manner. Tanungin nyo pa sina C****.
3. Mahilig akong maglider lideran. Pero wala pa naman akong narinig na reklamo about that. (So if you're one of those, c'mon tell me.)
4. Bossy ako. (Talaga?) Minsan lang naman yata. Kasi minsan, out of this world naman ako sa mga meetings eh. O kaya nakikipag chismisan lang.
5. Hindi ako nag-aaspire na maging best group. Tama na sa akin yung "ok lang".

To you,

Masakit akong magsalita? Yung ginawa mo, hindi masakit? Ah... Ako pa ngayon ang sensitive. Kung masakit akong magsalita, wag ka na magpakita sa akin. Hindi na rin ako makikipagkita o makikipagusap sayo. (TO ALL:) Hindi ako tumatanggap ng sorry. Lalo na sayo. Too late to apologize. Madaming beses na kitang pinagbigyan. Pinupuri pa nga kita kapag maganda trabaho mo.

From me.


Wag mo nang tangkaing basahin ito. Baka masaktan ka lang.

GOODLUCK ABAM AND JFA SA ORGPRES MAMAYA!

By the way, nabalitaan ko, may constraint na namang nangyari ah. Tsk tsk. Kayo talaga, hindi masyado nag iingat. Hay. Pag natalo tayo, sigurado, galit ako. Pwedeng sa inyo. Pwedeng sa ibang orgs. O pwede rin namang sa judges.

Maiba ako, aba hindi ko napapansin,

100 days na lang Christmas na! 77 days na lang, veinte anyos na ako!